نکات

ام فضل جواد الائمه را مسموم کرد

اما پشیمان شد و گریه کرد.
حضرت فرمود: به خدا قسم! به فقری مبتلا می‌شوی که نتوانی جبران کنی و به دردی گرفتار می‌شوی که نتوانی پنهان کنی! ام فضل ابتدا به قصر معتصم رفت اما طولی نکشید که به مرض سختی مبتلا شد و با همان مرض از دنیا رفت. برادرش جعفر هم که با او همکاری کرده بود در چاه سقوط کرد.
می‌گویم: اگر ام فضل پشیمان شد چرا حضرت نفرین کرد؟
عیون المعجزات، شیخ حسین بن عبدالوهاب، صفحه ۱۲۹، برداشت آزاد [اینجا]
اثبات الوصیه، مسعودی، صفحه ۲۲۷، برداشت آزاد [اینجا]
+نوشته شده در چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۱:۵۰ ب.ظ توسط اشرفی |